தவிப்பு

பலநேரங்களில் வார்த்தைகள் மனங்களோடு
போராட முடியாமல் தோற்றுவிடுகின்றன!
அதனால் தான் பல உறவுகள் பல நேரங்களில்
பிரிய முடிவெடுத்தும் - பிரிய முடியாமல் தவிக்கின்றன!

எத்தனை முறை

எத்தனை முறை நான் உன்னை அடித்தாலும்
ஒவ்வொரு முறையும் என்னை உரசிவிட்டு
முத்தமிட்டு செல்கிறாயே என் மேல் அவ்வளவு அன்பா?
(இப்படிக்கு கிரிக்கெட் மட்டை பந்திடம்)

கற்று மற

களவையும் கற்று மறந்து விடலாம்,
காதலை கற்றேன் ஆனால் மறக்க முடியவில்லை!

காதல் கவிதை

காதல் கவிதை எழுத நினைத்தேன் என் செய்ய!
எனக்கு காதலும் வரவில்லை காதல் கவிதையும் வரவில்லை!

விற்பனை வரி

நான் பறிக்கும் போது மட்டும் அந்த
ரோஜாச்செடி விற்பனை வரி கேட்கிறது!

என் தங்கைகள்

என்னை முதன் முதலாக 
மரியாதையாக அழைக்க 
அவதரித்த மலர்கள்!
நான் பிள்ளையாக பிறந்து 
என் பெற்றோருக்கு மட்டுமே 
பெருமை சேர்த்தேன் - ஆனால்
நீங்களோ பிறக்கும் போதே 
பெற்றோருக்கு மட்டுமல்லாமல் 
எனக்கும் சேர்த்து அண்ணன் என்ற 
பெருமையை சேர்த்து எனக்கு 
தலை(முதல்) அங்கிகாரத்தை தந்தீர்கள்.


என் பெற்றோர் என நினைத்துகொண்டிருந்த 
என் சுயநல மனதிற்கு மரண அடி கொடுத்து
நம் பெற்றோர் என பொதுநல எண்ணத்திற்கு
வித்திட்ட பெருமை உங்களையே சாரும்.
தாயிடம் பசங்களை மட்டுமே பெற்றுக்கொண்டிருந்த நான்
உங்கள் இருவரிடம் தான் நேசங்களை கற்றுக்கொண்டேன்.


என் உடல் வளர தொடங்கி 
அறிவளரா சமயங்களில் 
நான் பழி சுமத்தும் கேடயமாய் 
நீ தோன்றினாய் எனக்கு - அப்போதெல்லாம் 
புரியவில்லை நான் உன்மீது சுமத்தியது பழிகள் மட்டுமல்ல 
நம் பாசப்பிணைப்பிற்கு கனமேற்றிய கணங்கள்(நேரங்கள்) என்று!


ஈரெட்டு வயதிற்கு முன்னால்வரை 
கல்லா மண்ணா,கண்ணாமூச்சி முதல் 
வச்சா வச்சா வாழைப்பழம் வழியாக 
டிக் டிக் யாரது திருடன் வரை விளையாட்டாக
கழிந்து போன காலங்கள் கழிதல் அல்ல
காலம் கடந்த வேளையில் நினைவலைகளாக 
நினைவுகொள்ள சேமித்து வைக்கப்பட்ட பொக்கிஷங்கள்!


விதியின் வலியோ அல்லது 
வலியாய் வந்த விதியோ - தெரியவில்லை 
நான் பொறியாளனாக படிக்க சேர்ந்த நேரம்
நம் குடும்ப வறுமையினால் உங்கள் இருவரின் 
கல்வி பாதைகளில் தடைக்கற்களை 
என்னையறியாமல் சிதறிவிட்டு சென்றேன்!


பிரதானமாக என் முதல் தங்கையின் 
கல்வியில் நான் வீசிய தடைகற்கள் 
கொஞ்சம் அதிகமாய் சிதறச் செய்துவிட்டேன்!
எத்தனையோ முறைகள் அந்த தடைக்கற்களை 
எடுக்க முயற்சித்திருக்கின்றேன் ஆனால் என் செய்ய 
உன் விஷயத்தில் மட்டும் நான் ஒரு கல் எடுக்க 
பல கற்கள் கூட்டணி வைத்துக்கொண்டு 
என்னை தோற்க்கடித்துக்கொண்டே இருந்தன.  


என்னை தோற்க்கடித்துக்கொண்டே இருந்த விதி - உனக்காக 
வேறொரு வடிவில் என்னை வெற்றி பெறசெய்ய ஆயத்தமானது,
கல்வியில் சறுக்கிக்கொண்டே போன உன் பயணத்தில், 
வாழ்வில் புது பரிணாமம் எடுக்கும் நேரம் கனிந்தது,
அதை உணர்ந்து என்னால் முடிந்தவரை சிறப்பாக 
நடத்தி முடித்தேன் உன் திருமணத்தை!
உன் கல்வியில் கோட்டை விட்ட நான் உன் 
வாழ்வின் முக்கிய நிகழ்வினை விடவில்லை!


நீ பலநேரங்களில் எடக்குமடக்காக செயல்படும் பொழுது,
என் கோபங்களையும் ஏன் சிலநேரங்களில் 
என் கோபங்கள் என் கைவழியாக பயணம் செய்து 
உன்னை லேசாக தாக்கியும் உள்ளது.-இதையெல்லாம் 
நினைத்து தானோ என்னவோ உன் கழுத்தில் 
மாங்கல்யம் மேல் நோக்கி பயணம் செய்யும் போது
என் கண்களில் கண்ணீர் கிழ்நோக்கி பயணம் செய்தது. 


நீ புகுந்தவீடு சென்ற பிறகுதான் புரிந்து கொண்டேன் 
உன் அருமைகளை, தியாகங்களை.இன்றும் இறைவன் 
உன் வாழ்வில் ஒரு சிறு கவலையை கானலாய் தூவியுள்ளான்.
குழந்தைகளை நேசிக்கும் குழந்தை போன்ற என் தங்கையே 
கவலை விடு உன் கருவறையில் கரு சேரும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை!


முதல் தங்கையின் கல்வி தடைக்கற்களை 
அகற்ற தடுமாறிய நான் இளைய தங்கையின் 
தடைக்கற்களை தகர்த்தெறிந்து கல்வி கரையில் 
சில நாள் கல்லாமல் பலநாள் கற்க செய்துவிட்டேன்.


இரு தங்கைகளுடன் நான் பிறந்திருகாவிட்டால் 
பிறரை நேசிக்கும் நேசம் என்னிடம் வளராமல் போயிருக்கும்.
என் இன்னுயிரில் எனக்காக வாழ்ந்த, வாழும் 
என் தங்கைகளுக்காக என்றும் என் உயிர் வாழும்!   

பௌர்ணமி நிலவே!

என் வளர்பிறை நிலவே
இலக்கணம் பார்க்கவில்லை உன் மனதின் மழலை பேச்சிற்கு


உனை பார்க்க துடிக்கிறேன்
என் நாடித்துடிப்பை நானே எண்ணி பார்க்க ஆரம்பித்த நாளில் இருந்து 


மயக்கமும் , சோர்வும் தான் என்றாலும் பொறுத்து கொண்டேன்
அது உன்னால் ஏற்பட்டது என்பதனால்


எத்தனை முறை ஒவ்வாமை ஏற்பட்டாலும் உண்ண மறுக்கவில்லை,
உன் சிறு உடல் தழைப்பதற்காக


இன்னிசைக்கே அடிமை ஆகாத என் மனம்
உன் அதிவேக இதய துடிப்பை மட்டும் மண்டியிட்டு கேட்கிறது


உன் அழகை கண்டு பெருமைப்பபட்டு கொண்டேன் - உனை
அதிநவீன அறிவியல் சாதன உதவியுடன் அரை குறையாய் பார்த்த பொழுதுகளில்


பல இரவுகளில் தூக்கம் தவிர்த்தேன் - நீ 
தூக்கம் இன்றி எனை உதைத்து விளையாடுவதை ரசிப்பபதற்காக


மௌன விரதம் இருந்தேன் என் வளர்பிறை வயிற்றினுள்
நீ அசைவற்று உறங்கிய நேரங்களில் எல்லாம்


தவம் இருக்கிறேன் என் நிலவு தன் முழு உருவம்
காட்ட போகும் அந்த பௌர்ணமி நாளுக்காக




இந்த கவிதை என்வலையுலக தோழி மிதிலா என்பவருடையது ,தாய்மைப்பேரின் அழகியலை மிகவும் கவித்துவமாக எழுதியுள்ளார் .எனக்கு மிகவும் பிடித்த கவிதைகளில் இதுவும் என்றும் நிலைத்திருக்கும்.
அவரின் வலைபூவிற்கு செல்ல http://mithilathewriter.blogspot.com/2010/07/blog-post_07.html